top of page

Med eigne ord

Gjennom alle dei åra eg har laga bilete, har eg arbeidd utifrå magefølelse og intuisjon - ikkje gjennomtenkte planar med definerte mål. Eg er fyrst og fremst ein som gjer - og i liten grad ein som fantaserar. Det viktige er kvar dag å gå i gang med arbeidet, å skapa seg rom for biletskaping.

Eg har vore biletkunstnar i 50 år og småbrukar i dei siste 30. Eg lever i kontinuerleg visuell dialog med prosessane i landskapet rundt meg. Bileta oppstår i det estetiske kaoset av greiner, spirer og knoppar, forfall og rotning, tomsekker og landbruksplast. Kvar morgon sit eg her, mellom høge fjell på Vestlandet, og nyttar frokosttimen til å få inspirasjon frå kunstkanalar på YouTube og ulike nettstader. Eg er i tunet mitt heime, men eg er òg i den store verda der ute.

Eg skal fôra sauene, løfter ein 500 kilos rundballe; under den har krafta i spirane kjempa seg mot lyset - trass i eit mørkt tungt press. Eit grafisk avtrykk på marka. Eg ser det, det er umogeleg å velja å ikkje ha sett det. Biletet krev å bli teke.

I vedaskogen finn eg kvistdungar, biomasse i forråtnelse, lyssett i eit livgivande sollys. Bilete som òg forlangar å bli tekne. På enga vår veks høymole, eit frykta ugras. Dei prikka blada er dødsmerkte av sjukdom. Eg ser bilete, tek inn blad, turkar, fotograferar og bearbeidar på skjerm. Naboen har avliva rev og dei flådde skrottane ligg i dungar ute i snøen. Utan den dyrebare pelsen, grotesk grinande mot meg. Også dette motivet krev meg.

 

Kvistdungar, turre blad, frostsprekt is, landbruksplast, planterøter, dyrelik: – arbeidet mitt har eit uttrykk, ein retning, ein estetikk.

Eg vil mest av alt laga nye bilete, eksperimentera med digitale teknikkar og ulike format og materiale, produsera.

 

Eg utviklar biletuttrykket mitt gjennom arbeid og utprøving, lagring og nyvurdering – og enno meir arbeid og utprøving. På denne måten har eg over tid opparbeidd et stort volum verk eller ein stor katalog.

Eg vil vidareutvikla det abstrakte uttrykket med organiske element. Men eg har også lyst til å arbeida med avfall, plast og anna råstoff. Eg vil sjå det opplagte og forbigåtte på ein ny måte, og gjera bilete av det som meir tradisjonelt ikkje er motiv. Eg tenkjer verk i store format. Dei er vel kanskje innafor genren "new topographics". Desse fargebileta er for meg på ein god måte utfordrande, og på kanten av mi "visuelle komfortsone" - altså eit godt kriterium til å fortsetja.

Eg arbeidar parallelt i fleire seriar, vekslar mellom dei. Er ikkje ferdig med kvistdungar og andre haugar, det klassiske svartkvitt fotografiet.

Når eg arbeidar med klassisk svart kvitt fotografi – altså film som eg framkallar i mørkerom, skannar eg negativet med høg oppløysing. Dette er eit medium som tek vare på detaljrikdomen, motiva let seg reprodusera i store format. Men også digitalkameraet – eg arbeidar no med eit Fujifilm GFX 100s – gjev svært tilfredsstillande detaljrikdom.

Nokre prosjekt gjer eg på garden heime. Andre krev reising ut, som fargebileta i serien "gjennom.no", som vart tekne i fart ut gjennom bussvindauge frå Vardø til Kristiansand. Og serien med svart-kvitt bilete av born sine leikehytter, "Utsiktspunkt og gøymestad", som er frå heile Sør-Norge.

portrett Jens sv hv retusjert2.jpg
bottom of page